Longembolie, mijn ervaring 
Een artikel van Patricia, Trice©


Afgelopen winter heeft Kismo een longembolie gehad. Het was allemaal erg kantje boord en het was maar de vraag of Kismo het zou overleven. Wat een longembolie precies is zal ik natuurlijk uitleggen en ook mijn ervaring ermee wil ik graag delen.

Wat is een longembolie?
Bij een longembolie is er sprake van een verstopping van de longslagader door een embolus. Een embolus is een duur woord voor een bloedklonter. Een embolus ontstaan meestal in de aderen van de achterpoten of bekken. Wanneer de embolus losraakt wordt het meegevoerd met het bloed via het hart naar de longen.
[hier komt nog een plaatje]

De oorzaak
Er kunnen meerdere oorzaken zijn voor een longembolie. De meest voorkomende zet ik op een rijtje;
- Lange tijd stilzitten
- Recente operaties
- Dracht / bevalling
- Kanker
- Longziekten
- Hartziekten (chronische)
- Afwijkende stollingsfactoren in het bloed
- Overgewicht
- Meeroken (als een konijn in een rokerige ruimte staat)
- Hoge bloeddruk

De meest voorkomende klachten
- 70 % Benauwdheidklachten
- 35 % Hoesten
- 70 % Snelle ademhaling
- 30 % Snelle hartslag
- 15 % Koorts
- 8 %  Shock
Deze procenten zijn gebaseerd op menselijke gegevens.

Behandeling
De behandeling van een longembolie bestaat uit een langdurige antibiotica kuur die het bloed verdunnen en de stolsel oplost.

Longembolie bij Kismo
Bij Kismo waren er duidelijke symptomen dat het foute boel was;
         - Benauwdheid
Kismo had het erg benauwd, hij ging steeds op zoek naar een houding zodat hij makkelijker kon ademhalen. Op een gegeven moment lag hij met zijn poten onder zijn lichaam, zijn buik wat van de grond en zijn hoofd naar voren zodat zijn hals gestrekt was.
         - Snelle ademhaling
Zijn ademhaling was erg snel, je kon aan zijn lendenen goed zien dat hij snel en heel oppervlakkig adem haalde. Ook zijn neus ging als een bezetene tekeer.
        
- Snelle hartslag
Bij een konijn hoef je niet zo ver te zoeken naar aderen om de hartslag te voelen. In het oor zitten veel aders waar je goed het hartslag kunt voelen. Je kunt het oortje tussen duim en wijsvinger houden en zo voelen.
        
- Koorts
Toen ik het oortje van Kismo voelde merkte ik dat die erg koud was. Kismo had een ondertemperatuur van 36
ºC, een konijn heeft een gemiddeld temperatuur van 37,5 - 38ºC.
         - Kleurverschil
De meest duidelijke symptoom dat Kismo had was kleurverschil. Hij was helemaal blauw aangelopen. Dat wil zeggen dat alle slijmvliezen (ooglid, tandvlees en anus) blauw waren. Een duidelijk kenmerk van zuurstof tekort.

De trip naar de dierenkliniek was zeer stressvol, voor zowel Kismo als mij. Te veel stress zou hem misschien fataal worden in zijn conditie. Maar gelukkig waren we veilig aangekomen.
Natuurlijk was het weekend en dus kregen wij een arts die weekenddienst had, deze is niet gespecialiseerd in konijnen. Ze gaf dat ook eerlijk toe, maar deed er alles aan om erachter te komen wat er aan de hand was. Eenmaal een conclusie getrokken (hele acute snot/pastuerella -aanval) heeft ze een boek tevoorschijn gehaald om de medicijnen vast te stellen. Kismo kreeg een injectie met het middel, dat zou hem door de nacht moeten helpen. De volgende dagen moest ik het middel, Enrofloxoral genaamd, zelf met een naaldloze spuit toedienen. Maandag moest ik wel terug komen voor controle, en dan kon ik de arts spreken die wel gespecialiseerd is in konijnen.

Terug op controle was Kismo alweer een stuk levindiger en een stuk rozer van kleur. De arts was erg tevreden met wat hij zag. En concludeerde dat Kismo niet een acute snot-aanval had gehad maar hoogstwaarschijnlijk een longembolie had gehad. Ik moest de kuur afmaken en laten weten hoe alles ging.
Binnen een week was hij weer volledig zichzelf, vocht alweer tegen het spuitje dat hij uiteindelijk 2 weken heeft gekregen. 

 

Copyrught by Patricia

naar boven