El Dorado's Sissi
9 december 2004 - 8 november 2006

Mijn lieve Sissi is vandaag overleden. Lieve lieve Sissi. Ze was mn allereerste hamster. Ik vond eerst echt niks aan hamster, veel te klein. Maar ik las op het Dierenforum steeds vaker topics over hamsters en met prachtige foto's (volgens mij vnl foto's van Mila en Wendy85). Ik vond ze steeds leuker worden, raakte erdoor geintrigeerd. En dus ging er eens wat op googlen. Tot ik uitkwam bij de site van Hamstery El Dorado. Meteen was ik helemaal verliefd op de mooie creme-kleurige hamsters. Maar de aanschaf van een dier moet niet over één nacht ijs gaan. Dus heb ik een maand lang met het idee in mn hoofd rondgelopen. Praktische zaken afgewogen, emotionele zaken afgewogen. Totdat ik uiteindelijk tot de slotsom kwam dat ik echt een mooie creme-hammie wilde.
Ik zou eerst een hamster krijgen uit het nest van Sary, maar Sary had iedereen gefopt. En dus werd het een hamster van Sonata en Pebbey, 2 prachtige ouderdieren.
Sonata, Sissi's moeder.

Pebbey, Sissi's vader.

Ik geloof dat ik anderhalve maand heb gewacht maar op 9 december was het eindelijk zover. Sonata was bevallen. En op 12 januari kon ik Sissi ophalen. Dus begon met de 3,5 uur durende treinreis naar Brabant. Aangezien ik de eerste was die een hamster kwam ophalen had ik eerste keus (m.u.v. de hamster die Marian zelf wilde aanhouden). 1 hamster in het nest was heel erg tam, zei Marian. Klapoortje, zo had ze haar genoemd. Ze had namelijk een scheurtje in een oortje waardoor het omgeklapt was. Ze gaf me deze hamster en ze bleef meteen lekker relaxed op mn arm zitten. Ging zich ff uitgebreid wassen, alsof ze al jaren op die arm zat. Nou, ik was meteen verkocht. Dat was mijn Sissi.
En dus begonnen Sissi en ik aan de reis terug. Sissi's eerste (van velen) treinreis.

Net in Leeuwarden.

Sissi was van begin af aan al echt supertam. Ik liet haar regelmatig loslopen op mn bureau of in de gang ofzo. Heerlijk om te zien hoe ze klauterde.
Op mn bureau.

Eerst zou de bedoeling zijn dat ik haar in weekenden gewoon in Leeuwarden zou laten. Maar als ik dan smaandags terug kwam, dan was ze altijd wat angstig en had ze weer een hele dag nodig om aan me te wennen. Dat vond ik dus niks. En dus ging ze altijd mee. Veel mensen waarschuwde me dat het geen goed idee was, te stressvol voor een hamster. Vooral omdat het een treinreis is van bijna 4,5 uur. Maar ja, thuis laten vond ik niks. En ik had het gevoel dat ze daar wel aan zou wennen. En zo geschiedde het. In haar eerste jaar gingen we bijna elk weekend naar Limburg en dus ging zij mee. Ze had er helemaal geen problemen mee. Als ik haar overdag uit haar nest haalde, dan bleef ze op mn hand verder slapen en in haar reismandje was dat ook niet anders. Als ik wel eens 's avonds laat reisde, dan werd ze aan het einde van de reis wel eens wakker. En dan liet ik haar er ook altijd uit. Mocht ze gezellig over de bank lopen (of in mijn rugzak).
In mijn rugzak in de trein.

Niks was te gek voor haar, zij vond het echt prachtig. En wat hebben we gelachen die keer, toen ik een radje bij me had. Ik haalde het uit de tas en zette Sissi erin. En tot onze verbazing ging mevrouw er meteen in rennen. Hylarisch gewoon. Niet proberen eruit te komen, nee, erin renne. zo leuk vond ze dat ding.
Verslaafd aan haar radje.

Ze was gewoon zo gigantisch tam. Zelfs in haar ubergrote Ferplast Jenny kooi. Ze kwam meteen naar het deurtje als ik dat open deed. En het bakje met de vanille rattensnoepjes erin kende ze ook perfect. Tralieknagen deed ze eigenlijk bijna nooit.
Deze foto's zijn van een jaar geleden. Sissi had echt het heerlijkste kontje dat ik ooit gezien heb:
Lekker kontje.

En natuurlijk een acrobaat in hart en nieren:
Acrobaatje.

Langzaam begon ze echt iets ouder te worden. Ze werd iets lichter op sommige plekken. En ze was niet meer de hele nacht wakker. 3x per nacht een uur ofzo. Ze deed het iets rustiger aan. Maar de laatste tijd begon ze echt ouder te worden. Al deed ze het verder nog goed. Zondagavond had ik al een slecht voorgevoel, ze sliep de hele nacht door (tenminste, de tijden dat ik wakker was). Maar ja, denk je dan, gun dat ouwe diertje haar rust. Gisteravond zag ik toch echt dat ze stervende was. Al zag het er naar uit dat ze geen pijn had. Ik heb nog afscheid van haar kunne nemen, nog een laatste knuffel en kus. En vanmorgen was ze dood :(

Tussen de geitjes.

Tussen de geitjes.

Ze heeft nog één laatste treinreis naar Limburg gehad. Daar is ze in de tuin van mn ouders begraven worden.

Lieve Sissi, rust zacht meis!!
Tot ziens, xx Fem