Chinese bergkat - Felis bieti

Naamgeving en Taxonomie
NL: Chinese bergkat / Gobikat
EN: Chinese desert cat / Chinese mountain cat

De Chinese bergkat werd het eerst gezien in 1889 door deelnemers van een wetenschappelijke expeditie met als hoofd Prins Henry d'Orleans. Gedacht wordt dat de Chinese bergkat waarschijnlijk familie is van de moeraskat (Felis chaus), de zandkat (Felis margarita) en de Europese wilde kat (Felis silvestris silvestris). Op het moment zijn er maar 20 huiden en een paar schedels te vinden in musea. Sommige experts denken dat wanneer er meer exemplaren beschikbaar komen voor studie, de Chinese bergkat vastgesteld wordt als ondersoort van de Europese wilde kat (Felis silvestris silvestris).

Uiterlijk
De Chinese bergkat is twee keer zo groot als een gedomesticeerde kat. De vacht is vaal geel-grijs met donkerbruine of zwarte dekharen. De zachte ondervacht is dichtbij de huid grijs en aan de punten bruinachtig. De vacht op de buik is wit met een geelachtige tot bruinachtige ondervacht. Ook de kin is wit en de keel is geelbruin. Soms lopen er vage donkere strepen over de zijkanten van de poten. Twee duidelijke bruinachtige strepen lopen over de kop, een boven en een onder de ogen. De Chinese bergkat heeft een brede schedel en de oren hebben grote oorschelpen. De achterkant van de oren zijn geel-grijs en de toppen van de oren hebben een donker pluimpje. Het laatste deel van de staart heeft drie of vier donkere ringen en de punt is zwart. Tussen de voetzooltjes groeien lange haren maar deze bedekken niet de zooltjes zelf.

Leefgebied
Het leefgebied van de bergkat is beperkt. Deze kat wordt gevonden in een aantal provincies van China: Sichuan, Shanxi, Gansu, Xingjiang, Qjinghai en Binnen-Mongolië.

Voedsel
Knaagdieren maken 90% deel uit van het dieet. Ook pika's en vogels worden gegeten. Er wordt vooral tijdens de schemering en 's nachts gejaagd.

Voortplanting
De paring vindt plaats van januari tot maart. De meeste jongen worden geboren in mei, in een hol dat meestal gelegen is aan de zuidkant van een helling. Een nest zal ongeveer 2 tot 4 jongen hebben.

Ecologie en gedrag
Chinese bergkatten leven in, zoals zijn naam al doet vermoeden, bergachtig terrein. Ook bossen, weides en steppe zijn in dit gebied te vinden. De katten worden gevonden op hoogtes van 2.800 tot 4.100 meter. Overdag rusten ze in een hol.

Status
De status van de Chinese bergkat is niet erg bekend. Er worden nog steeds huiden van de Chinese bergkat gevonden op huidenmarkten. Maar de jacht op deze dieren zou geen gevaar vormen voor het behoud van de diersoort. Wat wel een bedreiging is voor de dieren zijn vergiftigde prooidieren. In China zijn grootschalige campagnes opgezet met als doel pika's te vergiftigen. De pika's worden gezien als competitie voor het vee. Maar door deze vergiftigde pika's sterven ook de Chinese bergkatten die deze dieren eten. Sinds 2002 staat de viskat op de Rode lijst van het IUCN. Zijn status op deze lijst is ‘vulnerable C2a(i)'. ‘Vulnerable' houdt in dat de diersoort een grote kans heeft om uit te sterven in het wild. Het ‘C2a(i)' gedeelte geeft meer specifiekere informatie zoals een totale populatie van minder dan 10.000 volwassen individuen, een afname van het aantal volwassen individuen en geen van de subpopulaties bevat meer dan 1000 volwassen individuen. De Chinese bergkat staat op de Cites Appendix II lijst. Deze lijst bevat soorten die niet met uitsterven bedreigd worden maar waarvan de handel wel beheerd moet worden zodat het diersoort in stand kan blijven. Er zijn maar weinig Chinese bergkatten in gevangenschap.