Gisteren ,26 april 2008, om 5.00 ging de wekker. We gingen naar een clinic/demonstratie van Klaus Ferdinand Hempfling waarvoor we waren uitgekozen via het paardentijdschrift Ros.
Rond 5.45 waren we op stal, paardjes gevoerd, trailer ingeladen en daarna Silence klaargemaakt en ingeladen.
Ging allemaal soepel en tussen 6.15 en 6.30 waren we onderweg.
Rond 7.45 kwamen we aan in Wanroij en was het even wachten op iemand van de organisatie.
Toen zij er was, mochten we Silence naar zijn boxje brengen.

Reuzespannend vond hij het, vreemde binnenbak, langs een tribune, langs de werkruimte en toen in een vreemd stalletje.
Een hoop gesnuif en gedraai, want er gebeurde vanalles rondom hem aangezien de organisatie nog vanalles aan het klaarzetten was. Na een tijdje kwamen de andere twee paarden en toen werd hij rustig.
Hij kreeg een gezellige buurman waar het goed mee klikte.

Om 9.30 begon de demonstratie en we konden lekker bij het stalletje gaan zitten en zo dus mooi Silence in de gaten houden.
Eerst werd er gewerkt met 2 andere paarden wat ik al heel erg interessant vond (vooral de reactie van de paarden op hem. Ook Silence was vanuit zijn box helemaal op Klaus gefocusd) en tussen 12.30 en 12.45 is Klaus met Silence begonnen.
Hij zou niet zo lang met Silence werken, maar vanaf het eerste moment merkte hij dat het bij Silence lastiger was dan hij dacht.
Voor de pauze heeft hij Silence goed in zich opgenomen en wat karaktertrekken van hem omschreven.
Silence is een hele sterke persoonlijkheid en een echte aristocraat. Wel merkte hij meteen dat het bij Silence erg diep zit wat hem dwars zit. Van meerdere mensen heb ik gehoord (via reading) dat Silence geen fijne herrinneringen aan zijn jeugd heeft.
Ook Klaus vertelde me dit waarna ik toch wel zeker wist dat dit waar moet zijn (Zou een te groot toeval zijn als 3 mensen dit onafhankelijk van elkaar zeggen).
Klaus besloot na de pauze nog verder te gaan met Silence.
Van 13.00 tot 14.30 hadden we pauze. Silence gedroeg zich super goed en genoot van alle aandacht die hij kreeg.

Om 14.30 ging de demonstratie dus weer verder en Klaus ging direct verder met Silence.
Het kostte hem flink wat moeite om Silence bij zich te krijgen.
Silence loopt continu te draaien en rond te kijken (Klaus gaf hier aan, dat Silence zichzelf heel erg eenzaam voelt af en toe en dat hij daarom zo loopt te zoeken om zich heen) en volgens Klaus komt dit omdat hij zich min of meer afsluit voor mensen.
Hij wil er min of meer geen aandacht aan geven.
Silence mist een goede basis vertelde hij, heeft geen fijne herinneringen aan vroeger en heeft weinig gesnapt van het inrijden en zijn tijd op de manege waar hij vandaan komt. Het inrijden is te snel en te rommelig gegaan (ook dit was reeds eerder ter spraken gekomen in een reading). Silence heeft het vertrouwen in mensen daardoor niet gekregen.
Op zich is hij dus niet bang voor de dingen die hij ziet en waar hij bang van lijkt te zijn. Maar het is eerder een angst/afsluiting naar mensen toe en daardoor heeft hij geen vertrouwen in de dingen.
Al die tijd dat Klaus dit vertelde, bleef hij Silence heel erg rustig benaderen.
Na heel wat pogingen tot contact en heel veel worteltjes later kreeg hij dan eindelijk de aandacht van Silence.
In het begin was Silence was terughoudend tegenover hem (Klaus dacht aan een angst voor mannen), maar na een tijdje gaf hij zich toch gewonnen.
En vanaf dat moment verandere Silence compleet. Hij was 100% op Klaus gericht en werd heel erg rustig.
Zo rustig had ik hem zelden gezien. Mam zei nog op dat moment: Het lijkt wel of hij gehypnotiseerd is.
Nadat Silence het contact zocht met Klaus heeft hij hem aan zijn touw genomen en aan het touw gewerkt met hem.
Dat deed Silence wel goed, maar kon niet echt lang zijn aandacht erbij houden, hij sloot zich toch weer af.
Nadat Klaus nog een poging had gedaan, kreeg hij de aandacht weer terug.
Nu ging hij een stapje verder en ging met Silence werken over een stuk plastic heen.
Silence vond het reuzespannend, maar de beloningen waren toch wel erg welkom.

Klaus heeft nog ruim een uur met hem gewerkt, dus veel langer dan de planning was.
Dit heeft hij toch gedaan omdat het zo diep zit bij Silence.
Hij gaf me meteen aan, dat het me heel veel tijd gaat kosten voor ik het volle vertrouwen van Silence ga hebben.
Daarover zou hij me aan het eind van de clinic nog wat instructies meegeven.

Silence mocht weer naar zijn boxje en er werd weer gewerkt met het andere paard.
Bij hem werd vooral gewerkt aan zijn trailerangst, dus voor ons nog een heel interessant stuk om naar te kijken.

Tegen 16.30 liep het alweer op zijn eindje. Het leek zo´n lange dag te worden vanochtend, maar de tijd is echt gevlogen.
Iets voor 17.00 moesten wij nog even bij hem komen en kregen we de beloofde instructies en uitleg van Klaus.
Het rijden gaat bij ons nu op een heel klein pitje en ik ga eerst werken aan wat Klaus me allemaal verteld heeft.
Veel dingen wist ik niet en hebben me toch wel diep van binnen geraakt.
En aangezien het welzijn van Silence bij mij voor alles komt, gaan we voorlopig niet rijden (wel plezierritjes of wandelingetjes in het bos, maar geen bakwerk) en gaan we echt werken aan zijn vertrouwen.

En om 17.00 zat deze geweldige dag er alweer op.
Ik heb echt een geweldige dag gehad en ontzettend veel geleerd.
Veel verrassingen ook in het geval van Silence, veel dingen die ik niet wist maar nu wel weet.
Ik heb echt van deze dag genoten en zal hem niet snel vergeten.

Wat betreft Klaus persoonlijk, moet zeggen dat ik dit een hele fijne man vond.
Ontzettend rustige en vriendelijke man.
Zijn manier van werken vond ik ook echt geweldig. Zo ontzettend rustig en totaal geen dwang.
Zeker een manier die helemaal bij mij past. Het was mijn eerste aanraking/ervaring met hem en deze is zeker ontzettend goed bevallen. Ik ga hier ook zeker op doorwerken en me hier meer in verdiepen.

Helaas mochten we tijdens de demonstratie geen foto´s maken.
Gelukkig heb ik een fotograaf bereid gevonden om de foto´s mij toe te mailen.
Deze staan ondertussen ook op mijn site bij het kopje onder deze pagina.

Net aangekomen en nog alleen. Alles was ontzettend spannend. Er was zoveel te zien en te horen.

net aangekomen, alles nog reuzespannend.

En samen wachten op de rest:

Samen wachten op de rest.

Toch eens kijken wat er te eten en te drinken is:

Toch eens kijken wat er te eten en te drinken is.

Ik hoor iets aankomen:

Ik hoor iets aankomen...

Jaaaaa

, er komen andere paardjes binnen:

Ja, er komen andere paardjes binnen...

En alle drie de paardjes samen op een rijtje:

Alle drie de paardjes op een rijtje.

En aandachtig alles bekijken als de rust er weer is:

Aandachtig naar alles luisteren.