Zelfverwondingen

Discussie in 'Chit Chat Archief' gestart door diam0nd, 4 dec 2005.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. GekGeitje

    GekGeitje Dierenkenner

    Lid geworden:
    3 sep 2004
    Berichten:
    11.359
    Leuk Bevonden:
    2
    Ik denk idd dat je het wel als een soort van sterotiep gedrag kunt zien. Het komt allemaal voort uit stress (het niet kunnen aanpassen aan de situatie, oftwel niet kunnen omgaan met slechte omstandighede, geestelijk of lichamelijk) en geen andere manier weten hoe je om moet gaan met die stress.
    Gelukkig kun je die manier wel leren.
     
  2. .....en puppies?!

    .....en puppies?! Dierenfanaat

    Lid geworden:
    19 aug 2003
    Berichten:
    4.945
    Leuk Bevonden:
    0
    Alex, je maakt een overduidelijke

    [​IMG]

    vergelijking;

    Piercings en tattoos zijn versieringen, te vergelijken met ringen, make-up en oorbellen, simpelweg om mooier te zijn of te lijken en hebben werkelijk geen ene ruk met automutilatie te maken.

    Automutilatie is inderdaad WEL een typisch voorbeeld van stereotiep gedrag en is daarom zeer herkenbaar; zelfverminking zie je ook bij honden en andere beesten die niet gelukkig zijn.
     
  3. swahilli

    swahilli Dierenfanaat

    Lid geworden:
    22 aug 2005
    Berichten:
    712
    Leuk Bevonden:
    0
    ik hoop dat ook,
    maar dat is volgens mij een roep naar aandacht, want ze geeft ook over enzo
     
  4. ViciousVixen

    Lid geworden:
    19 apr 2005
    Berichten:
    62
    Leuk Bevonden:
    0
    Hoi,

    Ik kwam dit topic tegen en ik wilde er toch graag iets over zeggen.
    Ik weet niet of het al gezegd is, want ik heb het niet helemaal door gelezen, maar in jezelf snijden hoort bij een ziekte, BPS (borderline persoonlijkheids stoornis).
    Ik heb zelf deze stoornis, vandaar dat ik reageer.
    Het is heel moeilijk te begrijpen waarom iemand zoiets doet, en ik zie steeds dezelfde reacties ; ik zou dat zelf NOOIT doen.
    Zo dacht ik er ook altijd over.
    Soms heb je zoveel meegemaakt in je leven dat de geestelijke pijn te erg wordt, en je die wilt vervangen door lichamelijke pijn, omdat het makkelijker is om daar mee om te gaan.
    Of je hoofd zit zo vol met pijnlijke herinneringen, dat je alles wilt doen om rust in je hoofd te krijgen.
    Als je zelf niet weet hoe dat is en hoe dat voelt, kan je je er eigenlijk niet bij inleven.

    Ik zie dat er veel interesse is in dit onderwerp, dus als je er echt meer over wilt weten hoe het in elkaar steekt, kan je kijken op de site van stichting borderline.

    http://www.stichtingborderline.nl/borderline.html
     
  5. Chamelieus

    Lid geworden:
    15 dec 2005
    Berichten:
    133
    Leuk Bevonden:
    0
    Het is ook iets wat een groot gebied is om over te schrijven. Voor ieder is het anders en voor iedereen zijn er overeenkomsten. Redenen waarom iemand het doet lopen gewoon veruiteen.

    Ik weet tegenwoordig zelf niet meer waarom ik precies ben begonnen, maar wat ik nog dondersgoed weet is hoe het verliep. Ik hoefde slechts het mes, stanleymes (of wat ik dan ook gebruikte) over mezelf te halen en het gevoel begon. Eerst was er de brandende pijn van de wond die ik veroorzaakte, maar snel ging dit over in een heerlijk rustgevend gevoel. Dit was de adrenaline die mijn lichaam vrijmaakte omdat ik gewond was geraakt. Deze stof werkt oa kalmerend en dus werd ik heel rustig ervan. Meestal gebruikte ik het dus om rustig te worden, maar het zette door en uiteindelijk trof me iets anders..

    Ik deed het niet langer om mezelf goed te voelen, maar ik begon me lamlendig te voelen als ik het niet deed. En dit werd veroorzaakt omdat adrenaline toch verslavend werkt voor het lichaam en op den duur kon ik gewoon niet meer zonder. Ik heb het nooit bekend gemaakt aan mijn familie en slechts enkele vrienden van me wisten dat ik het deed. Maar de smoesjes die ik verzon om de wonden te verklaren liepen soms de spuigaten uit.

    Nooit ben ik bij een psycholoog geweest. Ik had juist mijn vrienden nodig om mezelf langzaamaan zover te krijgen om te stoppen. Iets anders waar ik eigenlijk wel altijd bewust op lette was dat ik niet te diep sneed of een te grote wond maakte. Op die manier kon ik namelijk makkelijk zeggen dat ik langs een plank was geschuurd of zoiets dergelijks. En belangrijker..... ik hield er dan nauwelijks littekens aan over. Dus ergens was mijn gedachte wel secuur voor mijn eigen behoud bezig.

    Maar toch, het is een periode die ik gelukkig heb afgesloten, hoewel ik ook nu nog soms de neiging heb om mezelf te pijnigen laat ik het toch. Wellicht gebeurd het me ooit weer, dat kan ik niet zeggen, maar ik kan slechts hopen dat het me nooit meer overkomt.
     
  6. GekGeitje

    GekGeitje Dierenkenner

    Lid geworden:
    3 sep 2004
    Berichten:
    11.359
    Leuk Bevonden:
    2
    Dan wil ik hier wel even op reageren. Zoals je zelf vast ook weet ( :wink: ) hebben mensen met borderline moeite met omgaan en verwerken van hun emoties. En dat kan resulteren in automutilatie. Veel borderliners verwonden zichzelf.
    Maar andersom geldt dit niet perse. Als jij jezelf verwondt, wil dat niet zeggen dat je borderline hebt. Je kunt het hebben, maar het kan er ook helemaal niks mee te maken hebben.
    Wou ik maar gewoon ff vermelden.
     
Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.

Deel Deze Pagina