Mijn hond misdraagt zich afschuwelijk!

Discussie in 'Honden' gestart door MPD, 17 mei 2010.

  1. MPD

    MPD

    Lid geworden:
    27 feb 2010
    Berichten:
    50
    Leuk Bevonden:
    0
    Toen we Tara net hadden, hebben we flink moeten trainen. Ze was gelukkig nog maar jong (8 maanden) en uiteindelijk werd het langzaam maar zeker een net hondje. In het begin sloopte ze afschuwelijk, was onzeker, angstig, at uit de kattenbak etc.
    Iig...het was allemaal over, ze kreeg een nestje, samen met onze andere hond en ze gedroeg zich gewoon als een moederhond.

    Een tijdje gedroeg ze zich zozo, wat lag aan de verstoorde hormoonhuishouding. Maar sinds een maand is ze weer helemaal terug bij af. Drie dagen was ze onze heropvoedde tara. En nu kunnen we weer van voor af aan beginnen. Het is zelfs erger. Los kan ze al een tijdje niet meer. Dat is heel jammer, maar helaas. Af en toe mag ze mee naar het strand en dan kan dat wel, maar dat doet er even niet toe. De pup die we hebben gehouden, heeft geen lekkere wandeling als ze mee gaat. Ze blijft moederen, maar alleen als ze buiten zijn. Gigi mag niets, niet spelen met honden, niet te ver weg, etc. Meestal denkt men dan aan een verstoorde rangverdeling, maar zo is het helemaal niet. Als ik zeg dat ze op moet houden, houdt ze ook op, maar spaart de frustratie op om op een bepaald moment te ontploffen en helemaal wild te worden.
    Ook sloopt ze, niet uit verveling, gewoon omdat ze dat wil. Overal ligt speelgoed, kauwbotten etc. Ze doet het als we er niet zijn, maar ze doet het ook als we niet kijken. Of als we slapen. Alle deuren zijn gebaricadeerd, want ze maakt alles open. Ramen hebben zware knippen, want die maakt ze open. Kasten, verpakkingen, alles. Ze springt over het hek van 2meter hoog, ze klimt uit bovenraampjes. Ze glijdt door kieren. Ze ontsnapt uit iedere riem/halsband/tuig.Ik zit nu even met mijn handen in het haar. Gigi, de pup, doet het eigenlijk allemaal niet en de reu die we hebben, Kazan, ook niet. Binnenshuis gaat het tussen de honden gewoon goed, tussen de honden en katten ook. Er is geen agressie.


    Inmiddels hebben we al van alles geprobeerd; nog meer met haar lopen, afpakken en wisselen voor eigen spullen, enz, enz. Schoenen zijn gewoon echt nooit veilig. Ze springt op alles in huis. Ze eet weer uit de kattenbak. En al het bovenstaande. We begrijpen gewoon niet waarom ze het doet, weer. Ze weet ook echt dat wij de baas zijn, ze kan echt goed luisteren. Maar ik moet haar nu steeds op haar donder geven en ik vind dat niet meer leuk. Ik wil zo graag begrijpen waarom ze het doet!En waarom het plotseling allemaal terug is!

    Een bench is geen optie, vanwege haar verleden, we hebben het weer geprobeerd, maar ze verwond zichzelf echt. Bovendien krijgt ze het open na veel gekkigheid. En boven alles...wie heeft er tips? Ook wil ik bekijken wat mensen me aanraden, vandaar dat ik niet veel zeg wat we allemaal al geprobeerd hebben, zodat ik weet of ik mezelf nou voor de gek hou of niet. Oja, ze is een kruising Podenco/Turkse herder, ik weet niet of dat er toe doet om te weten maar misschien dat het bijdraagt!

    Alvast bedankt!
     
  2. Pluko

    Lid geworden:
    28 jul 2005
    Berichten:
    366
    Leuk Bevonden:
    0
    Tja als bij het woordje Turkse Herder komt dan kan ik alleen maar denken als waakhond
    los op groot terrein en verder niets vragen aan ze
    soms prima maar verder vreselijke honden die niet luisteren en doen wat ze zelf willen
    we hebben ze helaas veels te vaak in het asiel en zijn een ramp

    sterkte ik zou zeggen
    raadpleeg en echte gedragstherapeut maar wens je sterkte

    groetjes an
     
  3. MPD

    MPD

    Lid geworden:
    27 feb 2010
    Berichten:
    50
    Leuk Bevonden:
    0
    Ze heeft inderdaad wel bepaalde trekken die van de Turk komen. Je verwacht het niet omdat ze eigenlijk wat betreft uiterlijk niets wegheeft van dit ras. Haar pupjes wel, al hebben die ook veel weg van hun vader, de mechelaar die we hebben. Nouja, het doet er niet toe, maar we hebben weleens overwogen haar lekker te laten waken. Het punt is dat ze over een normaal hek van 180 kan springen en ieder ander hek klimt ze overheen. Maar ook dit hoort dan weer bij de Podenco. Alleen zijn vindt ze echt afschuwelijk en dan is ze echt het allerergst. Toen ik dit topic van de week plaatste, was ze namelijk net ontsnapt uit mijn huis, doordat ze de twee knippen van het raam had geduwd en is ze me gaan zoeken. Ik was mijn dochter naar school aan het brengen en op de terugweg kwam ik Tara tegen.

    Zelf hebben we het idee dat het dus een vorm is van verlatingsangst. We hebben al eens een gedragsdeskundige benaderd en die bevestigde dat. Wat ik dan raar vind is dat ze al die dingen ineens ook weer doet, terwijl ik, of mijn gezin gewoon thuis is. Vooral dat slopen! Als ik dan het voorwerp ruil met een van haar eigen speelgoeddingen duwt ze het weg met haar neus en wil ze dat wat dus van mij of een van de gezinsleden is, wat dus een heel drama wordt, maar uiteindelijk luistert ze wel. Haar verwijderen van de groep is al helemaal geen optie. Men zei: negeren, negeren, negeren! Nou, ze wordt dus echt hysterisch! Hier gaan de honden even apart de tuin in op zo'n moment en de deur dicht. Ja, ze doen dan allemaal wel even moeilijk, maar zij scheert door de tuin, jankend, piepend, springend, gooit zichzelf tegen het raam, de deur, krabt mijn hele deur aan gort, enz. Als we dan het zicht ontnamen door het gordijn, werd het alleen maar erger. Ja, uiiteindelijk wordt ze rustig, maar heeft ze zichzelf verwond, alles is kapot of ze is weer eens over het hek gesprongen en zeurt verder aan de voorkant.


    Kijk, ze is niet constant zo, want ze is ook heel lief, heel knuffelig, speelt graag en je moet lange wandelingen met haar maken. Altijd. Een kort plasloopje, dat proberen we al lang niet meer! Wat inderdaad van de Turkse naar voren komt is dat ze bepaalde dingen leren volkomen nutteloos vindt. Daar waar Reu en Pupje het echt gewoon snel doorhebben en graag doen, zit Tara ons aan te kijken: moet dit? en waarom? Koekjes ed. vindt ze niet eens boeiend op die momenten, ook buiten luisterde ze niet meer als ze losliep. Inmiddels weten we dan dat je de jagende Podenco hebt en de niet luisterende Turk. Echt, ik kon schreeuwen wat ik wilde, wachten, enzovoorts, als ze dacht dat er gevaar was in welke vorm dan ook, dan was het gewoon volslagen nutteloos om haar terug proberen te roepen. Overigens, dat vind ik dan weer tot daar aan toe, ze gaat voortaan gewoon aan de riem, maar om even aan te geven dat...

    Ik kan zo nog uren doorgaan, inmiddels heb ik een gedragsdeskundige benaderd die Tara zelf kent en ze is bezig te ontdekken waar het m inzit. Ik wil haar zo graag proberen te begrijpen, weten waarom ze ineens weer helemaal terug bij af is. Ik heb haar liever weer een beetje nors maar in het gareel dan dit hysterische angstgedrag, waarbij ze zich geregeld pijn doet. Dat vind ik eigenlijk nog erger dan dat ze weleens iets stukmaakt.
     
  4. Pluko

    Lid geworden:
    28 jul 2005
    Berichten:
    366
    Leuk Bevonden:
    0
    Ben benieuwd of ze je kan helpen en anders zou ik eens zoeken en kijken naar een DAP halsband wie weet helpt dat, wij hebben goede resultaten bij ons in het asiel met een hond die een verbrijzelde knie had en dus op hokrust moest maar ja vertel dat eens aan een pup.
    Die band hielp super. Ook bij en angstige hond en een hond die in de stress ging.

    Dus wie weet ook iets voor jullie.
    zie hier:

    Na de DAP Verdamper en de DAP Spray is er nu ook de DAP Halsband.
    Dit produkt is buitengewoon geschikt voor de preventie en bestrijding van diverse vormen van stress en angst bij honden binnens- en buitenshuis.

    Alle zogende dieren produceren zogenaamde geruststellende feromonen die tot doel hebben de jongen gerust te stellen.
    De geruststellende feromonen van de hond worden door de talgklieren in de intermammaire groeve van de teef uitgescheiden.
    Deze feromonen helpen de pup te kalmeren en op z’n gemak te stellen, in het bijzonder in een onbekende omgeving en in nieuwe situaties.
    Onderzoek heeft aangetoond dat de geruststellende werking van deze feromonen ook bij de volwassen hond werkzaam blijft en dus een geruststellende werking heeft bij honden van alle leeftijden.

    D.A.P.® (Dog Appeasing Pheromone), het resultaat van veterinair onderzoek, heeft alle kenmerken van de natuurlijke geruststellende feromonen van de moederhond.

    SAMENSTELLING
    Geruststellend feromoon van de hond: 2,5%
    Excipients q.s. 1 halsband : 100%

    GEBRUIK
    De D.A.P.® Halsband helpt verschijnselen van angst en stress, zowel binnens- als buitenshuis, bij pups en volwassen honden te beheersen en voorkomen, zoals bij:
    - het wennen aan een nieuwe omgeving (nieuw huis, onbekende bezoekers, pension)
    - de periode van socialisering
    - onbekende en onvoorspelbare situaties
    - angst buitenshuis (verkeer, andere honden, onweer, vuurwerk, etc…)

    De combinatie van D.A.P.® Halsband en D.A.P.® Verdamper wordt aanbevolen voor honden die zowel binnen als buitenshuis verschijnselen van angst vertonen.

    Gelieve uw dierenarts te raadplegen.
    GEBRUIKSAANWIJZING
    - Bevestig de halsband rond de nek van uw hond en stel hem op de juiste maat
    - Knip het overtollige gedeelte van de halsband af
    - Laat de halsband permanent rond de nek van uw hond zitten
    - De halsband blijft ongeveer 4 weken werkzaam

    WAARSCHUWINGEN
    - Verwijder de halsband voordat de hond gewassen wordt of in bad gaat en doe hem weer om als de vacht van de hond droog is.
    - Buiten het bereik en zicht van kinderen bewaren.
    - Gebruik de halsband niet bij honden met ernstige en uitgebreide huidbeschadigingen
    - Open het beschermhoesje pas als het product klaar is voor gebruik
    - D.A.P.® Halsband is geen diergeneesmiddel.

    Gelieve bij ziekteverschijnselen contact op te nemen met uw dierenarts.

    Veel gestelde vragen:
    - Welk feromoon bevat D.A.P.® en is het veilig voor mensen?
    De feromonen die vrijkomen bij D.A.P.® zijn identiek aan de natuurlijke geruststellende hondenferomonen, die enkele dagen na de geboorte door de moeder worden uitgescheiden.
    Aangezien feromonen diersoortspecifiek zijn, hebben hondenferomonen geen effect op mensen.
    - Is D.A.P.® Halsband bij volwassen honden net zo effectief als bij pups?
    Onderzoek heeft duidelijk aangetoond dat de geruststellende eigenschappen van de hondenferomonen ook op volwassen leeftijd nog effect hebben.
    - Hoe werkt de D.A.P.® Halsband?
    Als de D.A.P.® Halsband in contact komt met de huid, warmt de lichaamstemperatuur van de hond de halsband op en zorgt zo voor een verspreiding van de feromonen in de nabije omgeving. Daarom is het essentieel dat de D.A.P.® Halsband altijd direct op de huid gedragen wordt.
    - Hoe lang duurt het voordat de D.A.P.® Halsband begint te werken bij mijn hond?
    Zodra de halsband is omgedaan worden de feromonen vrijgegeven en oefenen ze hun effect uit op uw hond.
    - Kan ik de D.A.P.® Halsband samen met andere halsbanden of halsdoekjes gebruiken?
    Hoewel andere halsbanden het effect van de D.A.P.® Halsband niet zullen beïnvloeden, is het belangrijk erop te letten dat de D.A.P.® Halsband in direct contact met de huid blijft en niet bedekt wordt door een andere halsband of halsdoekje. Wanneer de D.A.P.® Halsband wordt bedekt of niet voortdurend in contact met de huid blijft, zal dit de verspreiding van de geruststellende feromonen belemmeren en de positieve invloed op uw hond verminderen.
    - Hoe lang blijft de halsband werkzaam?
    De halsband blijft ongeveer 4 weken werkzaam. Hierna dient u de halsband eventueel te vernieuwen op aanbevelen van uw dierenarts.
    -Wat gebeurt er als mijn hond de halsband opeet?
    Net als veel andere halsbanden is D.A.P.® Halsband gemaakt van plastic. De halsband zal door het spijsverteringsstelsel van uw hond dan ook als een lichaamsvreemd voorwerp beschouwd worden. Raadpleeg uw dierenarts als de hond (een gedeelte van) de halsband heeft opgegeten. De halsband bevat overigens geen giftige stoffen.
    - Kan ik mijn hond wassen terwijl hij de halsband om heeft?
    Het wordt aanbevolen de halsband te verwijderen voordat u de hond gaat wassen of in bad doet. Wees niet ongerust als de halsband nat wordt tijdens een wandeling; dit zal het effect niet beïnvloeden. De halsband werkt echter niet als hij nat is.
    - Kan ik indien nodig de halsband met tussenpozen gebruiken?
    Het wordt aanbevolen de halsband, eenmaal uit de verpakking, gedurende één aaneengesloten maand rond de nek van de hond te laten zitten.
    Het is beter voor uw hond wanneer deze de feromonen constant waarneemt. Als u de halsband verwijdert blijven de feromonen nog steeds in geringe mate vrijkomen (zelfs bij lage temperatuur, zoals in een koelkast), wat de werkzaamheid van de halsband beïnvloedt. Andere vormen van D.A.P.®, zoals de D.A.P.® Spray, zijn wel geschikt voor gebruik met tussenpozen.
    - Worden andere honden in huis beïnvloed door een D.A.P.® Halsband gedragen door een hond?
    Nee, het feromoon wordt alleen verspreid in de directe omgeving van de hond die de D.A.P.® Halsband draagt. Het wordt echter aanbevolen om ook de andere honden in huis een D.A.P.® Halsband te laten dragen, omdat honden zonder gedragsproblemen te geïnteresseerd kunnen raken in de hond die de halsband nodig heeft.
    Als alternatief kan een D.A.P.® Verdamper gebruikt worden in huizen met meerdere honden.
    - Hoe lang dient de D.A.P.® Halsband gebruikt te worden?
    Dit hangt af van de reden waarvoor de D.A.P.® Halsband wordt gebruikt.
    Bij pups kunt u positieve ervaringen en een gemakkelijke gewenning aan uw huis verwachten gedurende de socialisatieperiode. Bij andere toepassingen heeft het, afhankelijk van de aard en ernst van het probleem, soms wat tijd nodig voordat u een verbetering kunt zien.
    Het is mogelijk dat sommige honden een langdurige behandeling nodig hebben.
    Onderstaande tabel geeft u enige indicatie, maar uw dierenarts of gedragstherapeut kan de behandelingsduur aanpassen aan de specifieke situatie van uw hond.

    De DAP halsband is verkrijgbaar in de volgende maten:
    Small: 45cm
    Large: 70cm

    bron: http://www.huisdierenshop.nu/dap-halsband-l-p-4173.html

    succes An
     
  5. GekGeitje

    GekGeitje Dierenkenner

    Lid geworden:
    3 sep 2004
    Berichten:
    11.359
    Leuk Bevonden:
    2
    Kan het zijn dat ze schijndrachtig is?
    Podenco's zijn honden die heeeeel erg graag bij hun roedel zijn en niet weg willen van hun. Mss is ze schijndrachtig en komt daardoor ineens het Podenco-gedrag omhoog? Of is er iets veranderd in huis of in gedrag of mss jou parfum? Want het lijkt alsof een verandering hier ineens voor gezorgd heeft en het kan iets heel kleins zijn.
    Tja, wat je kunt doen eraan? Ik denk dat je het enige al gedaan hebt: een gedragsdeskundige inschakelen.

    En haar mss apart uitlaten zodat de andere honden geen "last" van haar hebben tijdens het wandelen. Mss vindt ze die 1-op-1 aandacht ook wel fijn.
     
  6. MPD

    MPD

    Lid geworden:
    27 feb 2010
    Berichten:
    50
    Leuk Bevonden:
    0
    Hallo!

    @Pluko; Dat van zo'n band zal ik eens uitzoeken. Al denk ik dat ik liever zo'n verdamper zou gebruiken. Het heeft ons drie maanden gekost haar te laten wennen aan een halsband, ze vond ze afschuwelijk! Dus 24/7 een halsband, daar moet ik even over nadenken...Tegenwoordig gaat wel de halsband om als we naar buiten gaan en dat doet ze, maar zodra we weer thuis zijn, hangt ze zichzelf bijna op! Toen we haar net hadden heeft ze vier banden en drie riemen opgegeten, zo'n hekel heeft ze eraan! Maar ja, toen kon ze ook prima los en ging dat eigenlijk nooit fout. We hebben haar toen wel aangeleerd: naar buiten betekend halsband om! Uiteindelijk vanaf januari moesten we wel ook aanlijnen, vanwege de veranderde regelgeving dat honden vrijwel overal aangelijnd moesten en echt, ze lopen overal te controleren. Bovendien is ze gekruist met een podenco en officieel mogen die helemaal niet los, belachelijk want ze is gewoon een hond, geen gevaarlijke jager, maar dat is weer een heel andere discussie.

    @Gekgeitje;
    Als Tara schijndrachtig is, is ze heel anders. Ook niet leuk in de omgang altijd dan, maar echt heel anders. Het gedrag wat ze nu heeft is wat ze in het begin had, maar dan een graadje erger. De verandering is dat mijn man weer is gaan werken. Ze wist niet beter dan dat hij altijd wel in de buurt was en nu is hij gewoon hele dagen werken. Dit is nu 2,5 maand geleden. Hierna heeft ze zich heel erg op mij gefixeerd en dat 1 op 1 dat doe ik ook ja, dat vindt ze inderdaad prettig. Eens per dag heeft ze me helemaal voor zichzelf en sinds donderdag heb ik besloten dat ze wat vaker meemag naar bijvoorbeeld bezoek, of het centrum etc. De andere twee vinden het helemaal niet erg om thuis te zijn zonder mij. Donderdag ben ik ook met haar gaan fietsen en ze vond het fantastisch! Dus nu fietsen we iedere dag even. En ik moet zeggen dat in die drie dagen het stukken beter ging. Maar ja, ik heb wel drie honden, die aandacht moet ik wel zien te verdelen! Het scheelt dat die oude KAzan maar eens per dag de hort op wil, de rest van de dag zit hij te chillen in de tuin of op zijn plekkie...

    Ik moet zeggen dat dat best goed gaat, 1 op 1, maar ze wordt dus wel helemaal gek als ik dan de pup alleen meeneem, dan wordt ze helemaal dol! Pup is inmiddels groter dan Tara hoor, ze is 8 maanden, en ik doe het ook gewoon want het is soms geen doen om de twee samen mee te nemen. Het is gewoon heel moeilijk. Maar Gigi, de pup, heeft veel meer lol met uitlaten en trainen als Tara er niet bij is, buitenshuis. Het maffe is dat het thuis en in de tuin en als ze samen mee gaan naar bijvoorbeeld bezoek, dan gaat het helemaal goed.

    Maar je hebt gelijk idd, de grote verandering dat manlief weer werkt heeft ze ook moeite mee. Als hij savonds thuiskomt, ploft ze op m neer nadat ze eerst helemaal gestoord heeft gedaan en valt ze in coma, en wilt niet meer bij hem weg. Kan dat dan, dat ipv gewenning het steeds erger wordt? Ook al ben ik er altijd? Van bijvoorbeeld onze dochter weet ze: die gaat een paar keer per dag weg (naar school) en komt weer terug, dat is niet iets waar ze moeite mee heeft.

    Waar ik ook aan heb zitten denken, misschien heel raar; de overige puppen komen ook niet meer zo vaak op bezoek. Het nestje had twee teefjes en zes reutjes en het risico willen we even niet nemen met al die puberende mannen! Zou dat ook een deel van het probleem kunnen zijn?

    En je parfum opmerking...daar zeg je dus wat! Al mijn parfum is op en heb de laatste weken vooral monsters van luchtjes die ik gewoonlijk niet draag gebruikt, heb ik laden vol van, want parfum kopen voor mezelf is duur :grinning: en heb er vaak de tijd gewoon niet voor. Toch maar gauw mijn eigen parfums gaan halen, want dat is idd sinds een maand op.

    De gedragsdeskundige waar ik het over heb in mijn openingspost is een goede vriendin van mij. Ik had al eens eerder aangegeven dat ik liever geen vreemden laat oordelen over mijn beesten. Pas kwam ik weer zo'n 'deskundige' tegen, ik had haar nog nooit gezien, maar ze had haar oordeel klaar over Tara en Gigi, stond zich zwaar te bemoeien met mijn beesten en probeerde me af te dwingen Tara los te laten lopen. Omdat ze cursussen gaf, vond ze dat ze dat mocht doen, haar twee loslopende honden luisterden dmv een fluitje die zelfs mij pijn deed aan mijn oren. Ze vond mij een dierenmishandelaar omdat Gigi losliep en Tara niet. Want Tara was de baas volgens haar. Ik heb gezegd dat nog altijd IK de baas ben en verder geen van de honden. Ook vroeg ik of ze haar eigen honden uit de buurt wilde houden, omdat Tara ontzettend nors kan doen tegen vreemde honden. Ik hou er niet van als een wildvreemde me dat soort dingen opdringt. Boven dien liet ik Gigi los, omdat ze met losse honden op mij afkwam en geen enkele moeite nam haar honden aan te lijnen. Een deskundige zou in mijn ogen moeten weten dat er honden zijn die dat als bedreigend zien, maar ook hier: dan kan ik uren doorgaan. Feit is: ze weet niets van de situatie, maar voelde zich meer en beter en dus had ze gelijk. Ook noemde ze Tara een HIJ, ook al is ze overduidelijk een teef en heeft hangende tepels van de pups. Volgens haar was het duidelijk een reu maar ook die logica ontging me volledig. Ik heb gezegd dat ze heel gauw door moest lopen met haar fluitje, want als ik echt Tara los moest laten zou zij bij de dierenarts moeten gaan zitten en niet ik.

    Mijn vriendin/deskundige gaat dus echt met Tara aan de slag en weet hoe ze is en wat ze moet doen om haar gerust te stellen ed. Maar ook deze berichten heb ik zeker wat aan!
    Jullie gaan me weer horen over het verloop hoor! Net als het topic met Kazan, zal ik een paar keer vertellen hoe het gaat...

    Ik dank jullie voor de tips!Echt!
     
  7. GekGeitje

    GekGeitje Dierenkenner

    Lid geworden:
    3 sep 2004
    Berichten:
    11.359
    Leuk Bevonden:
    2
    Ik weet natuurlijk niet of het aan de parfum ligt, maar dat soort kleine dingen kunnen een hond met verlatingsangst nog net wat meer door de war gooien.

    Ja, dat je man weer is gaan werken, dat zal dan idd de grote trigger zijn. Maar daar kan ze wel aan wennen. Ze heeft ook geleerd dat het normaal is dat je dochter naar school gaat, dus met de goede training en begeleiding kan ze dit zeker ook leren :smiley: En ja, gedrag kan eerst telkens erger worden, voordat het beter gaat. Toen ik begon met de training van hond (om zn angst weg te krijgen en uitvalgedrag naar honden en mensen minder te maken), ging het soms beter maar hij was ook heel vaak veeeeel erger in zijn gedrag als voorheen. Dan vond hij ineens dingen eng die hij eerst niet eng vond. En de manier waarop hij uitviel was nog vele malen erger. Maar ik ben gewoon stug doorgegaan met de training. En nu gaat het echt veeeeel beter.

    Enne, laat je nooit gek maken door mensen die zeggen dat het zielig is dat ze niet mag loslopen. Ik vind dat altijd extreem kortzichtig van mensen. Als een hond genoeg beweging en geestelijke stimulering krijgt, dan boeit het geen reet of hij/zij wel of niet losloopt. Soms kan het gewoon niet. En dan mag je je pup niet los laten lopen, omdat Tara ook niet los loopt? Slaat helemaal nergens op. Zoals je al: jij bent de baas. En als ik zo lees hoe Tara is, vindt zij het waarschijnlijk niet eens erg dat zij uitgekozen wordt om lekker dicht bij de baas te blijven tijdens de wandeling.
    Als ik mn nieuwe pup krijg, dan mag die uiteindelijk wel los lopen. Terwijl mijn oudste hond dat absoluut niet mag, want hij valt uit naar honden en mensen. Klaaruit.

    Ik kan me nog uit het topic van Kazan herinneren dat je niet zo een goede ervaringen had met Bach druppels, toch? Want je hebt een bloesem die heel goed werkt bij verlatingsnangst en een bloesem die trauma's uit het verleden laat vergeten (want wss heeft ze de verlatingsangst geleerd bij de vorige eigenaar). Wij hadden paar jaar geleden een gedragsgestoorde gans. Hij liep op mijn stagebedrijf (dierenpark) tussen de schapen, want hij was gefixeerd op schapen, keek niet op naar ganzen. Hij zag schapen en geiten als zijn soortgenoten. Maar hij werd omver gelopen door de schapen en geiten en dus werd hij in een verblijf gezet met ganzen en zonder schapen. Maar hij bleef gestoord langs het hekwerk lopen, omdat hij de schapen in de verte zag.
    Wij hebben hem toen mee naar huis genomen. Bachdruppels gegeven. En hoewel hij het liefst in de buurt van onze geiten zat, werd hij niet meer panisch als hij iets verder van de verwijderd was. Hij was een stuk rustiger en niet meer zo angstig. Want hij had ook verlatingsangst. Hij wilde niet in de steek gelaten worden door de schapen/geiten.
     
  8. Pluko

    Lid geworden:
    28 jul 2005
    Berichten:
    366
    Leuk Bevonden:
    0
    Inderdaad een gedragstherapeut weet het altijd beter
    jammer dat ze niet naar de hondenbezitter luisteren hoor
    maar doe vooral wat jij goed vind voelen
    overigens zou het helpen als je een geurlap van je man
    gaat gebruiken als ie de deur uitgaat,
    gewoon maar een idee :wink:
    lastig hoor maar denk wel dat je de oplossing vindt
    en inderdaad je parfum zou best eens kunnen samen met de verandering van werken
    van je man voor haar wie weet net te veel veranderingen

    sterkte An
     
  9. MPD

    MPD

    Lid geworden:
    27 feb 2010
    Berichten:
    50
    Leuk Bevonden:
    0
    Hoi allemaal!

    We zijn een aantal weken verder en wilde even zeggen hoe het nu gaat! Het gaat met Tara namelijk echt heel erg goed en uiteindelijk heb ik het zelf helemaal aangepakt met alle tips en van hier en van de gedragsdeskundige...

    Ik ben gaan fietsen met Tara, zodat ze lekker haar energie kwijt kan. Iedere dag gaan we nu een half uurtje samen fietsen en vanaf dag 1 vond ze dat ge-wel-dig! Had ik echt eerder moeten doen, ze wil niet anders meer. Ik ben begonnen met aangelijnd en dan heel kort, maar ze deed het zo goed en ze had zo'n lol dat na een paar dagen de riem gewoon afging op stukken dat het kan en dan rent ze achter elkaar door. Inmiddels is het dus ook zo ver dat ze geen aandacht heeft voor anderen of andere honden, alleen ik en mijn dochter. Het grappige als ik met mijn dochter samen fiets, Tara gaat drijven, had ik nog nooit zo van haar gezien, maar ze loopt dan een soort cirkel om ons heen en niet overdreven, maar het is haar zekerheidsgevoel blijkbaar. Ze doet haar ding en behoeften en is ingelukkig op zulke momenten, echt heerlijk om te zien! Ook is ze braver dan ooit buiten, komt terug wanneer ik roep, gaat netjes zitten als ik de riem aanlijn en blijft weer naast als ik het zeg. Ze is ook...onbezorgder, zo lijkt het. Ze heeft zo'n lol als ik haar dan door het hoge gras zie springen en ze komt terug met een grote hondenglimlach...en ook haar conditie is heel snel terug ineens. O en ze heeft een leuke oefening voor zichzelf; ze wil dan aangelijnd blijven, ze springt net zolang hoog op tot ik haar aanlijn, ik moet dan gaan zitten op de fiets en dan gaat ze echt even werken hoor, ik ben de lichtste niet! Keihard rent ze dan met mij aan de riem en is helemaal in haar element als ze me mag voorttrekken! De eerste paar keren vond ik dat heel eng, maar ze wijkt echt niet, ze wilt alleen maar trekken en rennen en is als ze klaar is zoooooooooo kalm! Inmiddels puft ze niet eens meer als ze het gedaan heeft...

    Wat de luchtjes betreft :grinning: hebben we, man en ik, onze eigen parfums weer en iets schoot me te binnen: ik brandde altijd wierook met amber of sandal, dus dat is ook weer in huis. Als we er niet zijn gaat het buitengewoon fantastisch inmiddels, ze maakt bijna niets meer stuk. Ze eet niet meer uit de kattenbak en probeert ook niet te ontsnappen. Apart houden als ze zich misdraagt, gaat ook weer goed en ze gooit zichzelf niet meer tegen de ramen oid. Ze is echt een stuk minder nerveus. :laughing:

    Voor het gewone uitlaten enzo heb ik tuigen aangeschaft ook voor Gigi. Ze rukken niet meer en zijn veel makkelijker te handelen. Ook kan ik ze nu beter grijpen als het moet, ik pak gewoon het tuig en ze staan stil. Eens per dag kunnen ze toch samen naar buiten zonder ruzie, ik kan ze alleen nog niet samen los laten lopen. Maar knorrig tegen elkaar doen ze samen aan de hand niet meer. Ik heb goede hoop, dat ze ooit toch samen kunnen rennen, ze kunnen nu wel los van elkaar, dus ik doe ze dan om de beurt even los. Zo kunnen ze toch beiden even crossen en gek doen. Dat Tara weer los kan, vind ik mijn grote overwinning. Ze zoekt zelfs honden op als ze ze tegen komt om even gek te doen. Ik zie mijn eigen Tara weer, als jullie begrijpen wat ik bedoel :wink: Ik vond dat zo erg, dat ze steeds uitviel naar andere honden!

    We zijn nu dus een aantal weken verder, maar binnen een paar dagen had ik al een hele andere Tara. Dat fietsen, luchtjes en de momenten 1 op 1, dat waren hele goede besluiten. Het is wel druk, want we hebben natuurlijk drie honden en iedereen moet wel evenveel aandacht, ook individueel. Maar het is het echt waard, iedereen zit beter in zijn vel en Tara is echt weer gelukkig. Je moet dat koppie zien als ze het woord 'fiets'hoort, ze begint meteen te kwispelen. Over een tijdje zal ik weer een update geven, maar wilde dit jullie zeker niet onthouden! HEt is gewoon top hoe ze het doet! Ik ben trots op haar en blij dat ze weer een beetje happy is geworden!

    groetjes!
     
Laden...

Deel Deze Pagina