Humaan?

Discussie in 'Paarden' gestart door Irma-Utixo, 26 apr 2010.

  1. Irma-Utixo

    Lid geworden:
    30 mrt 2006
    Berichten:
    3.056
    Leuk Bevonden:
    0
    Hey DF'ers.

    Ondanks dat ik weet dat ik jullie het afgelopen jaar schandalig heb verwaarloosd, hoop ik toch op jullie wijze raad.

    Zoals sommige van jullie wellicht opgevangen hebben, heb ik een jaar geleden de pensionstal overgenomen waar ik stond met Utixo. Bij de koop in kocht ik ook de ex manegepaarden die er nog stonden en niet verkocht waren. Tot dusver alles prima en leuk.

    Enfin, daarbij was een tinker welke mijn inziens al tijden niet lekker liep. Niet kreupel, maar wel heel kort. Mijn vermoeden was dat het in de rug zat. Daar ik van een kennis uit Drenthe een paard in training kreeg, besloten dat paard tijdelijk om te ruilen met de tinker, zodat deze daar de hele dag het land op kon om aan te sterken, in plaats van enkele uurtjes bij mij op stal.

    Na 3 maanden zijn de paarden weer omgewisseld. Tinker liep in eerste instantie veel beter, helaas hield dit niet lang aan. Besloten de winter nog even aan te zien, omdat het erg wisselend was, wel ondertussen longeertraining gegeven om haar rug aan te sterken. Na de winter heb ik de osteopaat laten komen, en deze vertelde me dat ze flinke artrose in haar rug heeft.

    En daar komt mijn dilemma. De zomer mag ze van mij nog wel op stal blijven, ze kan dan overdag het land op. In de winter wil ik haar niet meer op stal hebben, het land is dan vrijwel niet toegankelijk, en een paard die niet voldoende kan doen hoort dan niet op stal. Ik heb haar in de loopstal gezet, helaas werkte dit niet met het vaste clubje. En, puur zakelijk gezien, ze houd een box bezet en eet gewoon vrolijk door. Dit is voor mij echter niet de hoofdreden!
    Aan de ene kant ben ik op zoek naar iemand die haar als gezelschapspaard wil en kan houden. Maar wie verteld mij dat ze niet stiekem toch nog op haar rug klimmen? Of dat ze niet toch nog bij een handelaar terecht komt? Een contract opstellen win je in deze situatie niets mee, daar kan ik mensen alleen maar mee aanklagen, en daar is het paard niet mee geholpen.

    Is het in deze situatie niet veel humaner om haar direct te laten slachten? Nog even in de zomer van het zonnetje laten genieten, en daarna gewoon klaar? Ik weet het echt niet meer, ik gun het het paard echt wel, en als ze lekker in beweging kan blijven, blijven haar gewrichten soepel en heeft ze van de artrose niet veel last, dit gebeurt pas als ze belast word.

    Ik hoop dat jullie me kunnen helpen.

    Groetjes Benthe.
     
  2. Plumeau

    Plumeau Moderator
    Medewerker Magazine auteur

    Lid geworden:
    29 mei 2003
    Berichten:
    8.705
    Leuk Bevonden:
    77
    Als ze nog gelukkig kan zijn als gezelschapspaard, dan zou ik deze zomer gebruiken om een passend thuis te vinden. Ze zijn zeldzaam, maar wie weet? Voor zo'n locatie zou je vervolgens het paard onder voorwaarden kunnen 'verhuren'. Het paard blijft dan jouw eigendom, al zal je van een symbolische huurprijs natuurlijk niet rijk worden en blijft het je verantwoordelijkheid om een noodstal beschikbaar te hebben indien men het paard ineens niet meer wil :wink: Als eigenaar sta je sterk om je 'wettelijk eigendom' na de 'afgesproken opzegtermijn' terug te eisen.

    Als dat zeldzame, ideale adres niet gevonden kan worden voor de winter, dan ben ik het met je eens dat een definitief afscheid beter is dan verveling op stal. Een paard is een loopdier, dus als er niks te lopen valt wat valt er dan nog voor plezier uit het leven te halen?

    Een rustige zomer op de weide (eventueel aangevuld met een paar beginnerslesjes met zeer lichte ruiters als dat nog kan) is een mooi afscheid...
     
  3. Shirley2danmaar

    Lid geworden:
    30 dec 2003
    Berichten:
    3.863
    Leuk Bevonden:
    1
    Hmmm lastig. Ik lees net je onderschrift, nu moet je van 'pennymeisje' ineens als commerciëele boer gaan denken, dat is een flinke omschakeling. Het idee van Lara is goed, daar dacht ik in de eerste instantie ook aan. Gewoon deze zomer proberen, heb je in het najaar nog niets gevonden, dan is het over. Ik zou er dan wel mee kunnen leven, je hebt het dier immers wel een kans gegeven. Veel succes met je beslissing!
     
  4. Irma-Utixo

    Lid geworden:
    30 mrt 2006
    Berichten:
    3.056
    Leuk Bevonden:
    0
    Ik heb ruim 50 stallen en genoeg ruimte om een noodstal te plaatsen, mocht het nodig zijn. Dit is het probleem ook niet. Mijn intentie is absoluut niet om haar te verkopen of te verhuren, mocht ik een plekje voor haar vinden, mag ze daar gratis heen. Het zou immers niet correct zijn om geld te vragen voor een "afdankertje".

    De zomer mag ze inderdaad nog blijven, ik heb al veel hulptroepen ingeschakeld, en meerdere mensen zoeken naar een oplossing voor haar.

    Commercieel denkend: Ze kost nu alleen maar geld. Osteopaat, tandarts, hoefsmid, veeartskosten en ze houd een stal bezet, terwijl ze niet in de les mee kan lopen en ik haar niet kan verhuren. Ik heb op het moment 10 paarden van mezelf staan, waaronder een paar ex manege paarden. Een beetje inkrimping zou dus niet een heel groot probleem zijn. Zelfs zeer lichte beginnertjes durf ik niet aan. Artrose blijft botwoekering, en daar mag naar mijn inziens geen gewicht op.
    Zoals eerder gezegd is dit echter niet de hoofdreden, ik wil gewoon dat de merrie na alle jaren manegewerk een paardwaardig leven of einde krijgt.

    Het idee van een contract is uiteraard prima, maar, zoals aangegeven, een contract is een leuk iets, maar als ze haar verkopen of toch gaan rijden kan ik de tijd niet terugdraaien. Een papiertje houd dit niet tegen.

    Begrijp me niet verkeerd, ik hoop echt dat ik een adresje voor haar vind, maar door schade en schande ben ik wijs geworden en vertrouw ik het paardenvolk niet zo heel erg. Maar mochten jullie nog iemand weten die een gezelschapspaard zoeken, hoor ik het graag :sunglasses:

    In ieder geval bedankt voor het meedenken. Merendeel van de tijd is het hebben van je eigen stal leuk, maar soms moet je toch beslissingen maken waarvan je eigenlijk niet zeker bent...
     
  5. Pluko

    Lid geworden:
    28 jul 2005
    Berichten:
    366
    Leuk Bevonden:
    0
    Artrose gaat gepaard met pijn en pijn is niet iets waar je zelf vrolijk van wordt
    als je toch de beslissing al weet wees dan reeel naar je paard en hak dan nu al de knoop door alleen in het land en verder niks doen dan alleen grasmaaien worden ze ook niet gelukkig van zeker niet als ze artrose in hun lijf hebben, immers je ziet ze kort lopen ipv ruim.
    Uit liefde voor je dier is inslapen of slachten ook een daad uit liefde ipv aanhouden voor je eigen emotie of herplaatsen terwijl je niet weet wat de toekomst garandeert.
    Wees dan gewoon eerlijk en stop ermee hoe hard dit wellicht klinkt maar soms kan je niet anders en is het beter in het belang van het dier.

    Sterkte met de beslissing.

    groetjes an
     
  6. Irma-Utixo

    Lid geworden:
    30 mrt 2006
    Berichten:
    3.056
    Leuk Bevonden:
    0
    Het is mijn inziens geen zaak van eigen emoties. Ik vind het een lief beest, maar meer ook niet.

    Je hebt echter niet goed gelezen, zolang ze op het land loopt, loopt ze stukken beter. Zodra ze onder de man aan het werk moet, dan gaat het fout.

    Ik kan erg goed de beslissing maken om een paard uit zijn lijden te verlossen, alleen bij deze vraag ik me af of het echt nodig is.
     
  7. Pluko

    Lid geworden:
    28 jul 2005
    Berichten:
    366
    Leuk Bevonden:
    0
    Het gaat mij om de artrose en dan is er pijn
    dat het er dan beter uitziet wil niet zeggen dat er geen pijn is
    en de 1 geeft dit aan en de ander niet en is een bikkel
    maar artrose gaat echt niet over of wordt minder
    aangezien ik zelf met dieren en dierenartsen werk kan ik alleen maar adviseren kies voor het dier
    en stop de pijn van de artrose en wees reeel naar het dier en stop die pijn dan is de beslissing een stuk makkelijker.
     
  8. Trice

    Lid geworden:
    12 mrt 2006
    Berichten:
    9.372
    Leuk Bevonden:
    0
    Wat een *piep* dilemma.
    Ik moet wel zeggen dat tinkers echte bikkels zijn, en ik denk net als Pluko dat sommigen goed zijn in het verbergen van de pijn.
    Dus in hoeverre is er vast te stellen of ze pijn heeft, dus of ze ingeslapen moet worden of niet.

    Ik ga in ieder geval kijken of ik iemand weet die een paard als gezelschapsdier wil, en waar ze dus misshcien nog een leuk tehuis kan hebben.

    Heel erg veel succes met je beslissing.
     
  9. zaza

    Lid geworden:
    13 okt 2003
    Berichten:
    1.409
    Leuk Bevonden:
    1
    En nu is het officieel: ik kom hier veel te weinig. Zomaar ongemerkt een pensionstal overnemen :stuck_out_tongue_winking_eye: .

    Soit, wat je dilemma betreft. Ik zou het beestje ook nog een mooie zomer geven en dan klaar ermee.
    Tenzij je haar aan een fokker kan verkopen waar ze niets anders moet doen dan veulens grootbrengen.
    Al denk ik persoonlijk dat drachten toch ook belastend gaan zijn voor de rug.
    Haar verkopen/weggeven maakt haar lot idd heel onzeker. Er zijn maar weinig mensen die 'zomaar' een paard kunnen houden en nog minder die de verleiding kunnen weerstaan om er toch op te kruipen. Dan vinden ze zichzelf helemaal fantastisch dat ze van dat zielige kreupele paardje toch nog en leuk rijpaardje hebben kunnen maken, maar voor het beest betekent dit gewoon vaak nog een paar jaar afzien.

    Voor paarden met een 'mankement' moet je imo beetje radicaal zijn als je voor het welzijn van het paard wil handelen. Ofwel houd je haar zelf ofwel maak je er een eind aan, zodat je zeker weet dat ze niet gaat afzien. Zulke paarden kan je best uit de mallemolen van handel en aanmodderen houden.

    Veel succes met je beslissing.
     
  10. Irma-Utixo

    Lid geworden:
    30 mrt 2006
    Berichten:
    3.056
    Leuk Bevonden:
    0
    Ik heb het op het forum ook niet kenbaar gemaakt :wink:.

    Ik moet eerlijk bekennen dat ik 90% van de tijd ook denk van, laat die merrie toch gaan, het is mooi zo. Fokmerrie is sowieso not done.
    Ik durf voor 99% zeker te zeggen dat de pijn meevalt, madam is nogal kleinzerig. Op dit moment crosst ze de wei door als een jong paard, oortjes erop en goed sociaal en vrolijk. Een paard die pijn heeft zal wellicht niet direct asociaal worden, maar zondert zich wel af, en is echt niet zo vrolijk als madam is.

    Maar goed, ik ga de pensionklanten (waaronder een paar ex manegeklanten) er maar rustig aan op voorbereiden dat ze zeer waarschijnlijk tegen het najaar afgemaakt word.
     

Deel Deze Pagina