caresheet Geelwangschildpad

Discussie in 'Reptielen, amfibieën en insecten' gestart door kellyD, 9 feb 2006.

Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.
  1. kellyD

    kellyD Dierenkenner

    Lid geworden:
    25 jul 2003
    Berichten:
    14.183
    Leuk Bevonden:
    2
    Caresheet Trachemys Scripta Troostii - Geelwangschildpad



    Algemeen:

    De Geelwangschildpad is ontdekt door Holbrook in het jaar 1836. De wetenschappelijke naam voor dit dier is de Trachemys Scripta Troostii en de engelse benaming is de Cumberland Slider.

    De geelwang is vernoemd naar taxonoom Troost. Een taxonoom is iemand die dieren indeelt in een hiërarchie, zoals hieronder:

    Rijk Animalia Dieren
    Stam Chordata Gewervelde dieren
    Klasse Reptilia Reptielen
    Orde Testudines Schildpad
    Onderorde Cryptodira Halsbergers
    Familie Emydidae Doos- en waterschildpadden
    Geslacht Trachemys Schildpad met ruig en ruw schild
    Soort Scripta Beschreven met patronen
    Ondersoort Troostii Van Troost

    Ontstaan van de Geelwangschildpad:

    De schildpadden (Testudines) zijn een erg oude groep van de klasse der reptielen. De oudste vormen van de schildpad dateren uit het Triastijdperk, ongeveer 220 miljoen jaar geleden. Er zijn zelfs levensvormen bekend die aan de schildpad gerelateerd kunnen worden uit het Paleozoïcum, 600 tot 220 miljoen jaar geleden.
    De Geelwangschildpad behoort tot de onderorde van de halsbergers (Cryptodira) en behoort tot de familie van de Emydidae. De Trachemys ondersoorten stammen af uit het Tertair en Krijtperiode, de periode waarin er op Aarde ook dinosauriërs rondliepen. Op dat moment zagen ze er al uit zoals wij de Geelwangschildpad nu kennen.

    Natuurlijke leefomgeving:

    Natuurlijke omgeving:
    Geelwangschildpadden komen voornamelijk voor in de staat Florida in de Verenigde Staten. Deze staat heeft een subtropisch klimaat, de temperatuur op het land komt er vrijwel nooit onder de 18 graden Celsius. Daarom houdt een Geelwangschildpad in principe dan ook geen winterslaap, er is wel een soort winterslaap. Hij wordt dan iets minder actief en zal ook minder eten dan in de zomermaanden.
    Hij vertoeft in Florida voornamelijk in beken en meren met stromend water.

    Vijanden:
    Vleesetende schildpadden zijn kannibalen, als er een behoorlijk verschil in grootte is zal de kleinere worden aangevallen en gebeten wat tot zijn dood kan leiden.
    Verder zijn er ook krokodillen en alligators in Florida die een mogelijke vijand voor de schildpad kunnen zijn.

    Lichaamsbouw:

    Schild:
    Men onderscheid duidelijk het rugschild (carapax) en het buikschild (plastron). Deze zijn aan elkaar stevig verbonden zodat het een geheel vormt. De ruggengraat en ribben zijn een geheel met het schild.
    Tussen de huid en de beenplaten (het schild) zitten zenuwen en bloedvaten. Deze zorgen voor voeding aan het schild.
    Bij jonge Geelwangen is het schild dakvormig en lichtgroen van kleur. Bij volwassenen is het schild glad en wordt het donkerder tot bruinachtig. Dat komt doordat de oorspronkelijke kleurpigmenten door donkere kleurstoffen in de nieuwe beenplaten bedekt word. En er kan ook alg op het schild komen.

    Organen en zintuigen:
    De ademhalingsorganen zijn voor deze in het water levende schildpadden van groot belang. Geelwangen leven veel in het water maar moeten boven water ademhalen. Schildpadden hebben andere longen dan andere dieren, omdat zij hun longen niet uiteen kunnen zetten vanwege hun schild. Schildpadden hebben daarom sterke longspieren die het ademen mogelijk maakt.
    Hoewel de hersens van een schildpad relatief klein zijn, zijn sommige dingen heel goed ontwikkeld. Denk hierbij vooral aan de beheersing van het lichaam om goed in evenwicht te blijven en te zwemmen.
    Verder zijn de zintuigen geur en zicht bijzonder goed ontwikkeld. Geelwangen kunnen perfect ruiken en zien. Deze zintuigen zijn beide beter ontwikkeld als bij de mens. Ze hebben wel een zwak zintuig, namelijk het gehoor. Bij schildpadden is het oor nooit ontwikkeld, en een Geelwang hoort via een gehoormembraan onder de huid. Onder water kan een Geelwang door middel van trillingen meer geluid opnemen dan boven water.
    Een Geelwang heeft bijzonder goed geheugen en een goed ontwikkeld oriënteringsvermogen.

    Kop:
    Verder heeft is de Geelwang een heel sterk dier. Waarbij het lichaam uit hoofdzakelijk spier bestaat. Ze hebben ook een sterke bijtkracht en een bek met een vlijmscherpe snavel.
    De geelwang heeft een redelijk groot hoofd met horizontale strepen over het hoofd die lichtgeel zijn. Achter de ogen zijn geel tot oranje vlekken te zien, daarom is Geelwang eigenlijk geen goede benaming. Verder heeft een Geelwang vaak nog een tekening op het hoofd.

    Onderscheid tussen de Trachemys Scripta soorten:
    Oftewel wat is het verschil tussen een roodwang, geelwang en een geelbuik. Het verschil tussen een roodwang en geelwang is duidelijk. Een roodwang heeft een rode wang, en een geelwang een geel-oranje wang.
    Het verschil tussen de geelwang (Trachemys Scripta Troostii) en de geelbuik (Trachemys Scripta Scripta) is minder duidelijk. Het verschil zit vooral duidelijk in de tekening op het hoofd. Het is onzin dat een geelbuik een geheel geel buikschild heeft, dat is vrij zeldzaam. Vaak hebben ook geelbuiken zwarte stippen op het buikschild. De geelbuik heeft achter het oog een iets gelere vlek in de vorm van een S. Daarnaast lopen de strepen in een V-vorm, ze komen samen richting de bek van de geelbuik. Een geelwang daarentegen heeft echt strepen, en dus geen V-vorm.

    Geslachtsbepaling:
    Er zit duidelijk verschil tussen het lichaam van de man en het lichaam van de vrouw. Een mannelijke Geelwang heeft langere nagels op de voorpoten, met een dikke grote staart waarbij de cloaca relatief laag hangt. Meestal is het buikschild hol. Dit is pas zichtbaar vanaf 10 cm schildlengte.
    Een vrouwtje is zwaarder gebouwd en heeft een korte staart in verhouding met het mannetje. Verder heeft zij een boller buikschild dan het mannetje. Een mannelijke Geelwang wordt meestal tussen de 15cm en 18cm schildlengte met een maximaal gewicht van 1500gram. Een vrouwtje wordt aanzienlijk groter en kan ongeveer 25cm schildlengte worden. Een vrouw van 25cm carapaxlengte heeft een lichaam van ongeveer 40cm lang.

    Verzorging:

    Eisen aquarium:
    Deze schildpadden hebben veel zwemruimte nodig, het minimum aantal liters voor een volwassen Geelwang is 150 liter de waterhoogte moet voor volwassenen minimaal 40cm zijn. Heb je 2 volwassen Geelwangen is het minimum 300 liter water.
    Verder is het handig als er een kap over het aquarium zit, of het aquarium moet tochtvrij staan. Want de dieren zijn gevoelig voor ziektes zoals longontsteking.

    Techniek:
    Boven het landgedeelte moeten Geelwangen zich op kunnen warmen tot minimaal 30 graden, het beste is een warmtelamp met een wattage van 40 tot 60 Watt.
    Het is handig om ervoor te zorgen dat er temperatuurverschil op het eiland is, want schildpadden kunnen niet uit zichzelf de temperatuur regelen, maar dat doen ze door op een gewenste warme plek te gaan liggen.
    Een uvb-lamp is dus erg handig zodat de schildpadden vitamine d3 kunnen aanmaken.
    ‘s Zomers kunnen de lampen ongeveer 14 uur per dag branden, en in de winter ongeveer 10 uur.
    Daarnaast zijn geelwangen afkomstig uit een subtropisch gebied en daarom moet het water ook worden verwarmd door middel van een warmte-element, per liter 1 watt capaciteit. Daarbij moet je er rekening mee houden dat de schildpadden overal op willen bijten en dus ook op je verwarming en daarom moet je het beschermen door middel van een beschermhoes die je erbij krijgt. Of je schuift er een stuk pvc-buis om waarbij het element wel helemaal vrij is omdat het anders knapt, en daar kun je gaatjes in maken zodat het water beter doorstroomt.
    De watertemperatuur 's zomers is 24-25graden en 's winters 19-22graden. Voor jonge schildpadden mag de temperatuur wel tussen de 25 en 27 graden.
    De luchttemperatuur mag niet kouder zijn als de watertemperatuur omdat ze anders ziek worden.
    Schildpadden houden van schoon water en je bent dus een goed filter nodig, het liefst een met minimaal een dubbele capaciteit van het aantal liter water dat in je bak zit ( water is 300 liter, filter moet minimaal een capaciteit hebben van 600 liter). Een geelwang houdt van bewegend water dus het filter kan dag en nacht aanblijven, en dat is ook beter voor de schoonheid van het water.
    Wat ook belangrijk is, is dat schildpadden op een rustige plek in huis moeten staan. Anders kun je misschien stressproblemen krijgen, vooral bij jonge dieren.

    Inrichting:
    Verder hebben ze een landgedeelte nodig, en volwassen vrouwen hebben een zandafzetting nodig als ze eieren willen legen.
    Qua inrichting stelt een geelwang niet zoveel eisen, in principe wordt alles wat eetbaar is compleet verwoest en op gegeten. Dus daarom geen planten in het water, tenzij je voor kunstplanten kiest.
    Op het eiland kun je wel een plant heen zetten die uiteraard niet giftig mag zijn. Het handigste is om een plant op stam te kopen, omdat andere planten plat worden gewalst. Hierbij kun je denken aan een Dracaena Marganita.
    Verder kunnen er problemen ontstaan als er een paartje bij elkaar zit, en het vrouwtje wil niet. Dan kan het mannetje erg agressief worden en het vrouwtje verwonden. Twee vrouwen vormen haast nooit een probleem.

    Winterrust:
    Het is altijd raadzaam om een verschil te hebben tussen winter en zomer. Dit omdat de biologische klok dan beter blijft. Een vrouwelijke Geelwang kan namelijk in de war raken met eierafzet, als er geen verschil zit tussen zomer en winter.
    Als je de temperatuur 's winters tussen de 19 en 22 graden houdt, met minder zonuren kunnen ze prima overwinteren. Ze hebben minder eten nodig, omdat hun stofwisseling afhangt van de temperatuur. Bij lagere temperaturen zullen zij minder verbranden, en kan het gevaarlijk zijn te veel eten te geven. Op deze manier houden ze een soort winterrust die ze ook in hun oorspronkelijke woongebied hadden.

    Voeding:

    Algemeen:
    Een Geelwangschildpad is een omnivoor, dat wil zeggen een alleseter. In het wild eten jonge dieren vooral insecten die in en om het water leven. Later gaan zij steeds meer plantaardig eten. In de maag van een jonge Geelwang wordt hoofdzakelijk insect gevonden, en in de maag van een volwassen Geelwang is het meeste waterplant en vis. Een volwassen Geelwang eet veel dode en zieke vis. Verder houden zij van rivierkreeften en insecten. Maar ze eten heel veel waterplanten in het wild.

    Vlees:
    Geelwangschildpadden eten graag levende insecten. Elk insect is goed, zolang deze niet steken. Verder zijn kattenbrokken goed voor alle vitamines. Deze mogen niet teveel gegeven worden, omdat er veel zout in verwerkt zit, en dat is slecht voor de maag en lever. Verder kunt u vers vlees geven, waarbij u uit moet kijken met wit kippenvlees. Deze moet eerst gekookt worden, en elk ander vlees moet rauw gegeven worden. Vooral Rundvlees is een goede afwisseling voor Geelwangen. Ook lever en rundernieren zijn goed. Muisbabies zijn goed voor de opgroeiende schildpad. Natuurlijk voer zoals vis, garnaal en kreeft is ook noodzakelijk. Een volwassen dier maak je ook blij met volwassen muizen.
    Planten:
    Als plantaardige voeding, moet de schildpad regelmatig waterplanten zoals Waterpest, Cacomba, Eendekroos en Vallisneria krijgen. Dit is goed voor de stofwisseling. U kunt ook vers fruit of groente geven als tussendoortje. Hierbij moet u uitkijken met de pitten die in sommig fruit zitten, deze zijn altijd giftig. Bij groentes zijn koolsoorten zoals sla niet goed voor de stofwisseling van de Geelwang.

    Extra:
    Als extra kalk kunt u uw Geelwangen eierschalen en sepia te eten geven. Ook zullen schildpadden op objecten in uw huisvesting happen als steen en hout. Daar proberen ze ook de kalk uit te halen. Soms eten waterschildpadden steentjes om de stofwisseling te bevorderen en beter te kunnen zwemmen en duiken.

    Voeren:
    Een jonge Geelwang kunt u elke dag voeren, het beste is een goede maaltijd 1x per dag. Als de schildpad rond de 9-10cm is kun je een vastendag toevoegen, de schildpad krijgt dan 1 dag helemaal niets.
    Naarmate ze groter worden kunnen zulke dagen steeds meer worden geïntroduceerd, zodat een grote volwassene nog maar 2-3 goede maaltijden per week nodig heeft. Dit is in de zomertijd, afhankelijk van de temperatuur in de winter, kan 's winters minder gevoerd worden.
    Een Geelwang krijgt snel last van vraatzucht, als deze te overvloedig gevoerd word. Het kan schadelijk zijn voor de Geelwang als deze te veel gevoerd word. Dan word het niet goed verteerd, en er ontstaan vetkwabben. Tevens komt er ook teveel druk op de darmen, maag en lever, bij een te dikke schildpad.

    Voortplanting:

    Mensen die meer dan 1 schildpad heeft weet dat schildpadden vaak 'baltsen' naar elkaar. Dat wil zeggen het trillen met de voorpoten. Dit hoeft zeker niet altijd tot paring te leiden maar zo communiceren de dieren met elkaar. Ze leggen alleen in het voorjaar tot eind juli ongeveer. Volwassen vrouwen hoeven niet per se te paren om eieren te leggen. Als een vrouwelijke schildpad zich heel goed thuis voelt, op haar gemak is en gezond is, leggen ze ook vaak eieren die onbevrucht zijn. Meer noem ik hier niet over omdat er voldoende Geelwangen zijn en mensen die een Geelwang willen kunnen ze vaak gratis komen halen met (een te klein) aquarium via Marktplaats. Mensen die zelf willen gaan kweken omdat ze het leuk vinden zullen met mensen moeten gaan praten die ervaring hebben met het kweken van Geelwangen.

    Ziektes:

    Een schildpad kan aanleg hebben voor een bepaalde ziekte, en dus natuurlijk sterven. Meestal komen de ziektes in gevangenschap door slechte verzorging. De meest voorkomende ziektes zijn:

    - Schildrot; te wijten aan vitaminegebrek, voornamelijk vitamine D. Tevens zal er ook kalk/calciumgebrek zijn. Er ontstaan vieze plekken op het schild die zacht zijn. Bij schildrot in verder stadium kun je het zelfs ruiken, de schildpad zal stinken omdat het schild aan het wegrotten is.

    - Gezwollen ogen; dit is ook een vitaminegebrek, voornamelijk vitamine A. U moet de voeding snel veranderen.

    - Longontsteking; dit wordt veroorzaakt door een slechte huisvesting met slechte temperatuursamenstelling. De schildpad kan niet goed meer zwemmen en haalt adem met geluid. Je kunt ook belletjes zien aan de neusgaten

    - Middenoorontsteking/abces; wordt veroorzaakt door tocht of een te koude bovenlucht in combinatie met weinig weerstand of slechte voeding (vitamine A gebrek). Je kunt het herkennen aan een bobbel achter het oog aan een enkele of beide zijden die wit/geelachtig van kleur is.

    Voor deze ziektes moet je als het erg is beslist een afspraak maken met een reptielarts. Er zijn nog meer ziektes, maar dit zijn de meest voorkomende. Een gewone dierenarts kan vaak wel naar een schildpad kijken, maar ze kunnen ze niet behandelen. Daarom moet je echt naar een reptielarts toe.

    Er zijn ook nog ziektes die zelf opgelost kunnen worden, zoals diarree. Bij diarree moet u de schildpad minimaal 4dagen laten vasten, dan zal er normaal gesproken al verbetering plaatsvinden. Ook grotere wonden kunt u zelf behandelen, maar daarvoor kunt u eerst een specialist raadplegen. Kleinere wonden zullen met goede voeding en schoon water uit zichzelf genezen. Waterschildpadden zijn dieren waarvoor een open wond geen probleem hoeft te zijn, mits de huisvesting en voeding goed is.

    Geschreven door Jolanda de Jager
    (met gebruik van gedegen informatie van mensen die al enkele jaren ervaring hebben met het houden van schildpadden uit het geslacht van de Trachemys)
     
  2. Annemarie

    Annemarie Moderator
    Medewerker

    Lid geworden:
    13 apr 2003
    Berichten:
    11.727
    Leuk Bevonden:
    1
    Voor het volledig up to date caresheet geschreven door Jolanda incl. foto's kun je op onderstaande link kijken:

    Klik hier

    De caresheet wordt regelmatig bijgewerkt.
     
Laden...
Topicstatus:
Niet open voor verdere reacties.

Deel Deze Pagina